۲ دی

بازخوانی سازمان جهانی گردشگری، ظرفیت ها و پتانسیل ها

بازخوانی سازمان جهانی گردشگری، ظرفیت ها و پتانسیل ها

سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) یکی از آژانس های رسمی سازمان ملل متحد است. این سازمان با هدف اصلی پیشبرد و توسعه گردشگری در سرتاسر جهان وظیفه اصلی خود را در سیاست گذاری حوزه گردشگری بین المللی تعریف نموده است. این سازمان علاوه بر ارائه آمارها و تجربیات اعضا خود در غالب کتابچه ها و گزارشات راه را برای توسعه منابع مفید تحقیقاتی نیز محیا ساخته است.

سنگ بنای اولیه سازمان در سال ۱۹۲۵ میلادی با تاسیس “اتحادیه بین المللی سازمان های رسمی تبلیغات گردشگری” در لاهه، گذاشته شد. پس از جنگ جهانی دوم به عنوان اتحادیه بین‌المللی سازمان‌های رسمی گردشگری (IUOTO) تغییر نام داد و بعد باز هم در نام و عنوانش تغییرات ایجاد شده و به سازمان جهانی گردشگری(UNWTO) تبدیل گشت و نخستین مجمع عمومی آن در ماه می ۱۹۷۵ میلادی در مادرید اسپانیا تشکیل شد. از سال ۱۹۷۶ سازمان جهانی گردشگری به سازمان ملل وابسته شد و به آژانس اجرایی برنامه‌های توسعه سازمان ملل تبدیل گشت.

در این سازمان حدود ۱۶۰ کشور دنیا و بیش از ۶۰۰ نمایندگی از بخش های خصوصی، موسسات آموزشی، انجمن های گردشگری  عضویت دارند که در حال حاضر مقر اصلی این سازمان نیز در مادرید اسپانیاست. نماینده دولتی کشورهای دنیا به عنوان عضو اصلی و شرکت های معرفی شده و فعال در کشورها به عنوان عضو وابسته تلقی می شوند.

سازمان جهانی گردشگری ضمن توجه به مسائل روز دنیا، با حفظ هویت بین المللی خود هر ساله برنامه‌هایی را جهت همراستاسازی اعضا خود با برنامه های سازمان ملل متحد ابلاغ می‌نماید. توجه به حفظ توسعه پایدار و مشارکت در برنامه ها، خصوصا در مدیریت سبز این سازمان را در عرصه بین المللی گردشگری برای کشورها مهم ساخته است.

با روند رو به رشد گردشگری در عرصه بین‌المللی و فعالیت فعالان و بازیگران آن در سرتاسر دنیا تاثیر این سازمان را بیشتر کرد. در سالهای ابتدایی قرن ۲۱ همراه با شعارهای سازمان ملل برنامه توسعه هزاره را سرلوحه این سازمان مهم قرار دادند و در سطح بین‌الملل نیز رفته رفته به واسطه سبقت صنعت گردشگری و هتلداری در میان صنایع مهم دنیا، این سازمان در اولویت برنامه های جهانی قرار داده شده است.

برخلاف اینکه سازمانها و نهادهایی از سایر صنایع در حال افول و از دست دادن یکپارچگی خود هستند، این سازمان با افزایش قدرت خود کشورها و اعضای وابسته را برای ایجاد و توسعه‌ی صنعت صلح، دوستی و توسعه پایدار به دور هم گرد می‌آورد. همانگونه که کشور ایران نیز از این دستاوردها بی نصیب نبود. کشورمان از سال ۱۳۹۲ به عنوان نایب رییس مجمع عمومی سازمان جهانی گردشگری برگزیده شد و تا سال  ۲۰۱۷ ( از سال ۲۰۱۴) عضویت شورای اجرایی و کمیته  بررسی عضویت اعضای وابسته این سازمان نیز بوده است. حضور اعضای پیوسته این سازمان در چهلمین اجلاسیه خود در شهر همدان نیز مزید بر علت است تا نگاه واقعی‌تری به این سازمان داشته باشیم.

سازمان جهانی گردشگری از سالهای ۱۹۷۵ تاکنون ۶ رئیس به خود دیده است و مناسبات کشور عزیزمان ایران هم در همه‌ی احوال روابط پایدار و خوبی را در این عرصه رقم زده است. استمرار روابط بین المللی در عرصه گردشگری اشتیاق ملل برای عضویت و فعال بودن در این سازمان را چند برابر نموده و کشورهایی که قدر این مناسبات را می‌داند، یقینا عضویت در این سازمان را به بخش خصوصی و سازمانهای توانمند و فعال نیز پیشنهاد خواهد کرد. ایران نیز با تعداد ۱۶ عضو در حال حاضر در میان بیست کشور اول دارای بیشترین تعداد عضو وابسته قرار دارد که میتوان با در نظر گرفتن ظرفیت‌های بین‌المللی برخی شرکت ها و سازمانها این رقم را به تعداد قابل توجهی افزایش داد تا بتوان با ایجاد هم افزایی و ایجاد شبکه داخلی مسیر توسعه گردشگری را برای یک دیپلماسی جدید مهیا سازد. عضویت در این سازمان علاوه بر دفاع از کیان و حیثیت این کشور می‌تواند با افزایش سفیران گردشگری کشور مسیر توسعه پایدار گردشگری را هموار نماید.

با عضویت در این سازمان عظیم و تاثیرگذار علاوه بر مشارکت در برنامه‌های ملل متحد و توسعه پایدار گردشگری می‌توان در شبکه‌های مفید و تاثیرگذاری از گروه‌های کاری بین‌المللی نیز بهره برداری نمود. این سازمان هر ساله با انتشار آمار و اطلاعات و تجربیات کشورهای عضو و همچنین برنامه های آموزشی نقش موثر و پایداری را در توسعه دانش گردشگری و توسعه بر اساس الگوهای مفید دارد که می تواند مسیری ناب و حرفه ای را برای شکوفایی گردشگری این مرز و بوم به همراه بیاورد.

 

محمد رضا رشیدی

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.